Dictionary term

Value pluralism

Authors

Jarosław Kucharski

Ignatianum University in Cracow

0000-0001-6129-4477

Files

jzaryczny, {$userGroup}, 339en_Kucharski_Pluralizm wartosci_K.pdf jzaryczny, {$userGroup}, 339_Kucharski_Pluralizm wartosci_K.pdf

Term metadata

Published
Keywords
  • axiology
  • pluralism
  • values
  • reductionism
Copyright
© 2023 Social Dictionaries

Abstract

DEFINITION OF THE TERM: Value pluralism, which lies at the heart of moral disputes, can be either weak or strong. Within the latter, it is assumed that values are incommensurable; within the former, they are commensurable and thus can be compared and hierarchized.

HISTORICAL ANALYSIS OF THE TERM: This section outlines various approaches to and forms of value pluralism: starting with the sophists, Plato, Aristotle, the Stoics, medieval and modern thinkers, up to pheno­menological axiologists, and Isaiah Berlin.

DISCUSSION OF THE TERM: A crucial aspect in analyses of value pluralism is the differences in the understanding of weak and strong pluralism outlined in the writings of, among others, Leszek Kołakowski, Bernard Williams, and John Kekes. The main axis of dispute here concerns the chance of finding a common denominator for all values and the consequences of this approach.

SYSTEMATIC REFLECTION WITH CONCLUSIONS AND RECOMMENDATIONS: This section discusses the tasks and limitations of ethical theory based on the premise of the existence of strong pluralism.

Bibliography

  1. Berlin, I. (2017). Wolność. Tłum. B. Baran. Warszawa: Wydawnictwo Aletheia.
  2. Galarowicz, J. (1997). Fenomenologiczna etyka wartości. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Papieskiej Akademii Teologicznej.
  3. Galewicz, W. (1985). U podstaw aksjologii Dietricha von Hildebranda. Znak, 4, 27–40.
  4. Hartmann, N. (1974). Najważniejsze problemy etyki. Tłum. A. Węgrzecki. Znak, 11, 1422–1454.
  5. von Hildebrand, D. (1988). Kategorie ważności. Tłum. W. Galewicz. W: W. Galewicz (red.), Z fenomenologii wartości, (s. 131–160). Kraków: Papieska Akademia Teologiczna.
  6. Ingarden, R. (1966). Czego nie wiemy o wartościach. W: Przeżycie, dzieło wartość, (s. 83–127). Kraków: Wydawnictwo Literackie.
  7. Kant, I. (2005). O porzekadle: to może być słuszne w teorii ale nic nie jest warte w praktyce. Tłum. M. Żelazny. W: Rozprawy z filozofii historii, (s. 117–152). Kęty: Wydawnictwo Antyk.
  8. Kekes, J. (1993). The morality of pluralism. New Jersey: Princeton University Press.
  9. Locke, J. (1955). Rozważania dotyczące rozumu ludzkiego. T. 1. Tłum. B.J. Gawecki. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  10. Mariański, J. (2022). Pluralizm społeczno‑kulturowy jako megatrend a religijność i moralność. Studium socjologiczne. Lublin: Wyższa Szkoła Nauk Społecznych.
  11. Nietzsche, F. (2000). Z genealogii moralności. Tłum. L. Staff. Gdańsk: Tower Press.
  12. Tatarkiewicz, W. (1989). O bezwzględności dobra. W: Dobro i oczywistość, (s. 25–103). Lublin: Wydawnictwo Lubelskie.
  13. Tucker, M. (2016). Two kinds of value pluralism. Utilitas, 3, 1–14.
  14. Węgrzecki, A. (1975). Scheler. Warszawa: Wiedza Powszechna.
  15. Williams, B. (1999). Konflikt wartości. Tłum. T. Duliński. W: Ile wolności powinna mieć wola?, (s. 115–128). Warszawa: Wydawnictwo Aletheia.

Other terms

View all