Rady uczelni
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.
Streszczenie
DEFINICJA POJĘCIA: Analiza przedstawia definicję pojęcia rady uczelni, a przede wszystkim opisuje specyfikę tych organów kolegialnych, ich strukturę, skład, jak również sposoby wyboru członków. Ponadto zostały omówione główne funkcje pełnione przez rady uczelni w europejskim szkolnictwie wyższym.
ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: W tej części dokonano analizy procesu wyłaniania się społeczeństwa interesariuszy, które miało ogromny wpływ na zmianę ustroju uczelni. Pierwotnie miała ona formułę korporacji profesorów, następnie stała instytucją (quasi-)demokratyczną, aby ostatecznie przybrać kształt uczelni przedsiębiorczej.
UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: W tym miejscu pokazano, że rady uczelni związane są silnie z wprowadzeniem do szkolnictwa wyższego koncepcji nowego zarządzania publicznego, a więc adaptacją rozwiązań organizacyjnych i zarządczych typowych dla organizacji rynkowych. Oznacza to nadanie priorytetu otwartości uczelni na oczekiwania środowiska zewnętrznego, profesjonalizacji zarządzania oraz społecznej rozliczalności.
REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: W tej części przedstawiono rady uczelni w szerszym kontekście zmian zachodzących w szkolnictwie wyższym. Zwrócono również uwagę na szczególną sytuację polskiego szkolnictwa wyższego, w którym źle zdefiniowana rola rad uczelni powoduje, że nie spełniają one swojej funkcji.
Downloads
Bibliografia
Antonowicz, D. (2005). Uniwersytet przyszłości. Wyzwania i modele polityki. Warszawa: Instytut Spraw Publicznych.
Antonowicz, D. (2015). Między siłą globalnych procesów a lokalną tradycją. Polskie szkolnictwo wyższe w dobie przemian. Toruń: Wydawnictwo UMK.
Boer, H. de, Enders, J., & Schimank, U. (2007). On the Way towards New Public Management? The Governance of University Systems in England, the Netherlands, Austria, and Germany. W: D. Jansen (Red.), New Forms of Governance in Research Organizations (s. 137–152). Dordrecht: Springer Netherlands.
Clark, B.R. (1998). Creating Entrepreneurial Universities. Organizational Pathways of Transformation. Oxford: Elsevier.
Boer, H.D., Denters, B., & Goedegebuure, L. (1998). On boards and councils; shaky balances considered The governance of Dutch universities. Higher Education Policy 11(2–3), 153–164.
Donina, D., & Jaworska, M. (2024). Higher education governance in Poland. Reform pathway from the Communist regime to Law 2.0. Higher Education Policy, 37(1), 40–58.
Gornitzka, Å., Maassen, P., & de Boer, H. (2017). Change in university governance structures in continental Europe. Higher Education Quarterly, 71(3), 274–289.
Huisman, J., & Currie, J. (2004). Accountability in higher education: Bridge over troubled water? Higher Education, 48(4), 529–551.
Jabłecka, J. (1993). Jaka autonomia? Nauka i Szkolnictwo Wyższe, 1, 5–7.
Kretek, P.M., Dragšić, Ž., & Kehm, B.M. (2013). Transformation of university governance. On the role of university board members. Higher Education, 65(1), 39–58.
Kwiek, M. (2010). Transformacje uniwersytetu. Poznań: UAM
Magalhães, António, Veiga, A., & Amaral, A. (2016). The changing role of external stakeholders. From imaginary friends to effective actors or non-interfering friends. Studies in Higher Education, 43(4), 737–753.
Magalhães, A., Veiga, A., Amaral, A., Sousa, S., & Ribeiro, F. (2013). Governance of Governance in Higher Education: Practices and lessons drawn from the Portuguese case. Higher Education Quarterly, 67(3), 295–311.
Magalhães, A., Veiga, A., & Amaral, A. (2018). The changing role of external stakeholders: from imaginary friends to effective actors or non-interfering friends. Studies in Higher Education, 43(4), 737–753.
Neave, G. (2003). Perspektywa interesariuszy w ujęciu historycznym. Nauka i Szkolnictwo Wyższe, 21(1), 19–39.
Woźnicki, J. (Red.) (2021). Rady uczelni. Regulacje i dobre praktyki. Toruń: UMK.
