DEFINICJA POJĘCIA: Słowo „aborcja” oznacza „poronienie zamierzone”, „wywołanie poronienia”. Zabieg mający na celu przerwanie ludzkiego życia w okresie płodowym próbuje się współcześnie promować jako prawo człowieka, choć za podstawowe należy uznać prawo człowieka do życia. Eutanazją nazywa się natomiast zamierzone zabójstwo ciężko chorego człowieka. Godność wreszcie, wyrażająca wyjątkowe znaczenie osoby ludzkiej, bywa uznawana za źródło prawa do życia.
ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: W starożytności greccy filozofowie Platon i Arystoteles, choć nie byli przeciwni życiu, to jednak dopuszczali aborcję z powodów społecznych, jako że ludzkie życie podporządkowywali pożytkowi wspólnoty politycznej. Greccy lekarze jednak potępiali ten zabieg, dopuszczając go jedynie w przypadku zagrożenia życia matki lub śmierci płodu. W Rzymie Cyceron potępił aborcję, a Seneka wychwalał piękno macierzyństwa. Współcześnie papież Franciszek nazwał aborcję morderstwem. W tym duchu wypowiedział się Leon XIV, podkreślając na Twitterze (obecnie platforma X): „zawsze brońmy ludzkiego życia”.

UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Szacunek do ludzkiego życia jest głównym warunkiem uznawania życia społecznego za godne nazwy życia ludzkiego. Tym sposobem godność ludzka na każdym etapie rozwoju charakteryzuje się bezwarunkowością (wyprzedza ona zatem prawodawstwo państwowe) i obowiązywalnością (co kieruje ostatecznie do Boga Stwórcy). Godność ludzkiego życia to wartość wrodzona, trwała, niezbywalna i zobowiązująca, zatem niepodobna rozpatrywać ją jedynie w kategoriach użyteczności. Dlatego tak naprawdę chorzy proszą o autentyczną miłość, godne traktowanie i prawdziwe zainteresowanie się ich osobą, czego doświadczają poprzez opiekę paliatywną.

REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I ­REKOMENDACJAMI: Niewątpliwie aborcja i eutanazja wywołują skrajne emocje, gdyż cywilizacja śmierci pokryła swoim pesymizmem krańcowe obrzeża ludzkiego życia: z jednej strony odrzucając osoby starsze, a z drugiej strony przyzwalając na eliminację dzieci upośledzonych i chorych. Odrzucanie osób starszych oraz dzieci upośledzonych i chorych bywają dopuszczane przez ustawodawstwa współczesnych państw. Jest to efekt nie tylko zachwiania relacji rodzinnych, lecz nade wszystko lekceważenia przykazania „Nie zabijaj!”.