DEFINICJA POJĘCIA: Aksjologia nauki bada wartości, ideały, standardy i normy kształtujące naukę oraz składające się na nią praktyki. Część z nich stanowi podstawę społecznej akceptacji nauki rozumianej jako całokształt aktywności badaczek i badaczy oraz zespołów badawczych.

ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Wartości, ideały, standardy, normy i dobre praktyki nauki są jej integralną częścią składową, a zarazem wykazują zróżnicowanie w zależności od dyscypliny naukowej, etapu rozwoju jej badań lub kontekstu instytucjonalno-organizacyjnego.

UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Realizacji aktywności badawczych służą wartości, ideały, standardy i dobre praktyki o różnym charakterze, w tym epistemiczne, estetyczne, utylitarne i etyczne. Oprócz np. prawdy, mocy predykcyjnej czy nowatorstwa znajduje się wśród nich m.in. wolność wyboru przedmiotu badań, prowadzenia ich i ogłaszania ich wyników, mające wyraźny wymiar etyczny. Typowe konkretyzacje etycznych wartości, ideałów, standardów i dobrych praktyk występują w nauce akademickiej, która opiera się na wolności hipotez i teorii od ideologii i światopoglądów, swobodzie głoszenia ich, dążeniu do wiedzy i zrozumienia dla nich samych oraz otwartości na krytykę. Inaczej niż w nauce akademickiej, naukę przemysłową kształtuje własność wyników badań, lokalność problemów rozwiązywanych na zamówienie oraz eksperckość wiedzy badaczy i badaczek.

REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I ­REKOMENDACJAMI: Społeczny charakter nauki pociąga za sobą odpowiedzialność ludzi nauki wobec społeczeństwa, na którą składa się obowiązek przysparzania korzyści społeczeństwu, upowszechniania wiedzy i eksperckiego zaangażowania w życie zbiorowe. Obowiązki te mogą rodzić dylematy związane z możliwością wykorzystania wiedzy i technologii do etycznie wątpliwych celów, głoszeniem poglądów kwestionujących konsensus naukowy oraz obywatelskim zaangażowaniem ludzi nauki w życie społeczne i polityczne.