Prywatność w cyberprzestrzeni
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.
Streszczenie
DEFINICJA POJĘCIA: Prywatność w cyberprzestrzeni odnosi się do dóbr osobistych obejmujących zbiór elementów (w tym danych osobowych), które ze względu na uzasadnione odosobnienie się jednostki od ogółu społeczeństwa służą jej rozwojowi i prawidłowemu funkcjonowaniu w środowisku cyfrowym. Nowoczesne technologie związane z funkcjonowaniem w cyberprzestrzeni prawie zawsze wiążą się z istotnymi kwestiami dotyczącymi prywatności, jednak skala wykorzystywania Big Data i zastosowanie AI tworzą bezprecedensowy obszar wyzwań.
ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Koncepcja prywatności jako dobra osobistego podlegającego ochronie jest wytworem doktryny amerykańskiej right of privacy. Zagadnienie prywatności i jej ochrony na gruncie polskiego porządku prawnego od lat jest przedmiotem badań i wypracowano co do niego bogatą linię orzeczniczą.
UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: W miarę jak wprowadzamy inteligentne i połączone ze sobą urządzenia do życia codziennego, potrzeba egzekwowania ograniczeń w zakresie wykorzystywania danych staje się coraz bardziej nagląca. Znaczna część dyskursu na temat prywatności i cyberprzestrzeni nie uwzględnia rosnącej asymetrii władzy między instytucjami, które gromadzą dane, a osobami, które je generują.
REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Rozwój cyberprzestrzeni niesie ze sobą nie tylko możliwość przetwarzania danych, ale także wykorzystywania ich w procesie tworzenia praktycznych prognoz. Celem rozważań jest ustalenie zasięgu chronionego prawa do prywatności jednostki-obywatela oraz wskazanie nowych elementów, które stanowią jego treść w obliczu zmian technologicznych związanych z funkcjonowaniem w cyberprzestrzeni.
Downloads
Bibliografia
Chałubińska-Jentkiewicz, K. (2022). Prawna ochrona treści cyfrowych. Warszawa: Wolters Kluwer.
Chałubińska-Jentkiewicz, K., Nowikowska, M., & Taczkowska-Olszewska, J. (2019). Retencja, migracja i przepływy danych w cyberprzestrzeni. Ochrona danych osobowych w systemie bezpieczeństwa państwa. Warszawa: Wydawnictwo Beck.
Denning, D.E. (2002). Wojna informacyjna i bezpieczeństwo informacji. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne.
Klamberg, M. (2021). Mniejszy, groźniejszy brat Wielkiego Brata. https://verfassungsblog.de/raettvisa/. DOI: 10.17176/20210601-123800-0
Kopff, A. (1972). Koncepcja praw do intymności i do prywatności życia osobistego. Zagadnienia konstrukcyjne. Studia Cywilistyczne. T. XX. Kraków: PWN.
Kopff, A. (1982). Ochrona sfery życia prywatnego jednostki w świetle doktryny i orzecznictwa. Warszawa–Kraków: PWN; UJ.
Lorenzi, J.H., & Berrebi, M. (2019). Przyszłość naszej wolności. Czy należy rozmontować Google’a… i kilku innych?. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.
Madison, J. (2009). Federalist No. 51. W: A. Hamilton, J. Madison, & J. Jay, The Federalist papers, red. M.A. Genovese (s. 120). New York: Nova Science Publishers.
Mednis, A. (2006). Prawo do prywatności a interes publiczny. Warszawa: Wolters Kluwer.
Rattray, G.J. (2004). Wojna strategiczna w cyberprzestrzeni. Warszawa: WNT.
Safjan, M. (1997). Prawo do ochrony życia prywatnego. W: L. Wiśniewski (red.), Podstawowe prawa jednostki i ich sądowa ochrona (s. 127–144). Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.
Sarnecki, P. (2003). Komentarz do art. 47. W: L. Garlicki (red.), Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, t. III (s. 4–5), Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.
Sieńczyło-Chlabicz, J. (2006). Naruszenie prywatności osób publicznych przez prasę. Analiza cywilnoprawna. Kraków: Kantor Wydawniczy Zakamycze.
Sieńczyło-Chlabicz, J., Zawadzka, Z., & Nowikowska, M. (2019). Prawo prasowe. Warszawa: Wolters Kluwer.
Szpunar, A. (1982). O ochronie sfery życia prywatnego. Nowe Prawo, 3-4. Warszawa: Wydawnictwa Prawnicze.
Wyrok SN z 18 stycznia 1984 r., I CR 400/83, OSNC 1984, Nr 11, poz. 195.
