Komunikacja w organizacji
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.
Streszczenie
DEFINICJA POJĘCIA: Komunikacja w organizacji (komunikacja organizacyjna, komunikacja organizacji) jest procesem ciągłym polegającym na zbieraniu i przekazywaniu informacji. Wymiana informacji następuje kanałami formalnymi i nieformalnymi.
ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Komunikacja jest punktem centralnym procesów wymiany wiadomości. Procesy te sprawiają, że komunikację organizacyjną można traktować jako praktykę i dyscyplinę. W latach 60. i 70. XX w. w komunikacji organizacji upatrywano odpowiedzi na znalezienie sposobów pozwalających zwiększyć efektywność i skuteczność szybko rozwijających się organizacji. Lata 80. były czasem odkrycia przez badaczy komunikacji organizacyjnej koncepcji władzy, a w latach 90. nastąpił początek badań i teorii w perspektywie feministycznej. W nowym stuleciu naukowcy objęli badaniami zachodzące zmiany i ich wpływ na kwestie etyki, społeczności i społecznej odpowiedzialności organizacji.
UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Procesy komunikowania się organizacji w tradycyjnym ujęciu rozpatrywane są w układach: wertykalnym, horyzontalnym i diagonalnym, i zachodzą z wykorzystaniem różnorodnych mediów oraz technik komunikowania. Wyróżnia się dwie sieci komunikacyjne: formalną i nieformalną, a procesy dzieli się na dwa obszary – wewnętrzny i zewnętrzny.
REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Komunikacja w organizacji jest procesem zarządczym, kluczowym dla właściwego jej funkcjonowania. Procesy komunikacji organizacji realizują określone cele i zadania. Stopień, w jakim cele komunikacyjne zostały osiągnięte, świadczy o skuteczności opisywanego typu komunikacji.
Downloads
Bibliografia
Buzzanell, P.M. & Stohl, C. (1999). The Redding tradition of organizational communication scholarship: W. Charles Redding and his legacy. Communication Studies, 50(4), 324–336. DOI: 10.1080/10510979909388503
Conrad, C., & Sollitto, M. (2017). History of Organizational Communication. W: C.R. Scott, J.R. Barker, T. Kuhn, J. Keyton, P.K. Turner, & L.K. Lewis (red.), The International Encyclopedia of Organizational Communication. DOI: 10.1002/9781118955567.wbieoc097
Griffin, W.R. (2000). Podstawy zarządzania organizacjami. Przeł. M. Rusiński. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Gros, U. (1993). Analiza systemu porozumiewania się w organizacji. Przegląd Organizacji, 3, 11–12.
Gros, U. (1994). Organizacyjne aspekty zachowania się ludzi w procesach pracy (Prace Naukowe AE w Katowicach, 131). Katowice: Akademia Ekonomiczna.
Kaczmarek-Śliwińska, M. (2013). Public relations w przestrzeni mediów społecznościowych. Działania organizacji i jej pracowników. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej.
Kaczmarek-Śliwińska, M. (2015). Public relations w zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi organizacji. Sztuka komunikowania się. Warszawa: Difin.
Mikułowski Pomorski, J. (1988). Informacja i komunikacja. Pojęcia, wzajemne relacje. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk–Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Ober, J. (2013). Funkcja i rola efektywnej komunikacji w zarządzaniu (Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej. Organizacja i Zarządzanie, 65). Gliwice: Wydawnictwo Politechniki Śląskiej.
Potocki, A., Winkler, R., & Żbikowska, A. (2011). Komunikowanie w organizacjach gospodarczych. Warszawa: Difin.
Pszczołowski, T. (1978). Mała encyklopedia prakseologii i teorii organizacji. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Rydzak, W. (2011). Reputacja a działania informacyjne organizacji w sytuacjach kryzysowych i determinanty ich wyboru. Poznań: Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu.
Sypniewska, B.A. (2013). Rola i znaczenie komunikacji w organizacji – raport z badań (Zeszyty Naukowe PWSZ w Płocku. Nauki Ekonomiczne, XVIII). Płock: Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku.
Tworzydło, D. (2017). Public relations praktycznie. Rzeszów: Newsline Sp. z o.o.
Weinstein, K. (2002). Komunikacja. W: D.M. Steward (red.), Praktyka kierowania. Przeł. A. Ehrlich (s. 323–324). Warszawa: PWE.
Wojcik, K. (2015). Public relations. Wiarygodny dialog z otoczeniem. Warszawa: Oficyna Wolters Kluwer business.
Żbikowska, A. (2005). Public relations. Strategie firm międzynarodowych w Polsce. Warszawa: PWE.
