DEFINICJA POJĘCIA: Komunikacja masowa oznacza społeczny proces przekazywania informacji poprzez masowe środki przekazu, a jednocześnie próbę zbudowania wspólnoty ogólnoludzkiej dzięki porozumiewaniu się. Przez długi czas komunikacja masowa miała charakter raczej jednokierunkowy, natomiast obecnie, wraz z upowszechnieniem się algorytmów personalizujących przekazy, mamy do czynienia z wręcz natychmiastową interakcją, sprzężeniem zwrotnym. Takie pojmowanie stanowi horyzont pojęciowy rozważań.

ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Komunikacja masowa bywała w poprzednim wieku postrzegana przez pryzmat tzw. przemysłu kulturalnego (wedle ujęcia szkoły frankfurckiej), a także unaocznia jak podejście imperializmu kulturowego postrzegało zjawiska globalizacji i amerykanizacji środków przekazu. W ostatnich dekadach kluczowe znaczenie ma cyfryzacja mediów i zdominowanie ich przez sieci internetowe, a także dialogiczność, która jest umożliwiona przez media społecznościowe.

UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Wychodzi od specyfiki komunikowania masowego na tle komunikowania jako takiego, omawia kategorię instytucji medialnych, unaoczniając rolę różnych kategorii pracowników nadawców medialnych; analizie poddaje ekonomiczny wymiar funkcjonowania środków przekazu; wskazuje na zjawisko kodowania i dekodowania przekazu; wprowadza pojęcie tzw. zwrotu demotycznego i rolę narcyzmu w mediach internetowych.

REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I ­REKOMENDACJAMI: Skłania do pogłębionego namysłu nad historią, teraźniejszością, a nade wszystko przyszłością komunikacji masowej, także w wymiarze technologicznym; unaocznia, że niekiedy media masowe służą niekomunikacji masowej, zamiast łączyć ludzi, także w skali globalnej, dzielą ich wedle segmentów wyodrębnionych na podstawie kryteriów komercyjnych.